اسناد و آرشیو دانشگاه

۲۰ اسفند ۱۳۹۸ ۱

 

دکتر عبدالرحمن ولایتی 

 مسئول اسناد و مدارک دانشگاه

 شماره تماس؛ 
۳۳۵۳۴۷۱۲

 رشته تحصیلی ؛  
دکتری تخصصی روابط بین الملل - سیاستگذاری سلامت 

 آدرس ایمیل؛ 
rahman_velayati@yaho.com

رزومه و فعالیتها؛
- کارشناس روابط بین الملل دانشگاه
- مشاور سابق اداره کل میراث فرهنگی و گردشگری و صنایع دستی استان اردبیل
- مسئول سابق امور بین الملل اداره کل میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی اردبیل
- دبیر شورای پیشنهادات دانشگاه
- عضو سابق شورای روابط بین الملل دانشگاه
- مولف کتاب معرفتی- فلسفی " سور نوشتن" انتشارات شیخ صفی- چاپ احمدی - قم ۱۳۹۶
- مولف کتاب " دیپلماسی سلامت" با مجوز شورای پژوهشی دانشگاه

***************************************************************************************

 

 

دانشکده پزشکی استان اردبیل- سال ۱۳۷۲ -  بیمارستان بوعلی

ماههای ابتدایی استقلال مدیریت شبکه بهداشت شهرستان اردبیل از دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی، درمانی تبریز است با دقت در تصویر و تمرکز بر برگهای حیاط پادشاه فصل ها پاییز را به دیدگان جلوه گری می کند هنوز مکان و جایی برای ایجاد و تعریف دانشگاه علوم پزشکی اردبیل در نظر گرفته نشده است همه عوامل این موفقیت بزرگ و تاریخی هنوز دست پاچه و مضطربند و به دنبال مکانی نیمه مناسب برای تعریف دانشکده پزشکی استان اردبیل هستند تا اولین ظرفیت پذیرش دانشجوی پزشکی استان اردبیل را به سازمان سنجش اعلام کنند متولیان امر و مسئوولین وقت، پزشکان شهیر شهر دست به دست هم دادند تا در نهایت برای تثبیت امر مبارک دانشگاه بخشی از بیمارستان بوعلی را محلی برای دانشکده پزشکی و در واقع دانشگاه علوم پزشکی اردبیل در نظر بگیرند و  با توافق مسئولین وقت در نهایت بخشی از بیمارستان بوعلی بعنوان دانشکده پزشکی اردبیل تعریف و تقبیت می شود ...این تصویر با تابلو دانشکده پزشکی اواسط سال۱۳۷۲ را نشان میدهد که بر بالای درب ورودی بیمارستان بوعلی خودنمایی می کند. 

         ************************************************************************************************

کت و شلوار، یونیفرم رسمی محافل و جلسات رسمی دولتی بود. به بیانی حیثیت جلسات در همان البسه مرتب و منظم با هارمونی خاص خود بود و کلاه شاپو هم تازه در تکمیل این پوشش رسمی هارمونی را به اوج رسانده بود. این فرم بویژه در میان جماعت آکادمیک زمان مکمل قاموس علمی بود. 
مهرماه ۱۳۴۰ خورشیدی ست. جمعی از اطباء خوشنام و شهیر شهرستان اردبیل در یک قاب با همان فرم و پوشش مخصوص رجال معتبر شهری با فرم اتوکشیده و کلاه شاپو منتظر استقبال از مقام عالی دولت در امور بهداری هستند. .چهره ها بشاش و شاداب و با سیاق معتمدین شهر در تصویر مشخص است. اطباء در آن زمان هنوز سهمی از حکمت را نیز با خود به همراه داشتند و در میان مردم شهر حرمت و احترام متفاوتی را تجربه می کردند که در شکل خود همتایی نداشت و این رابطه بیشتر حاصل زیست حکیمانه و ادیبانه جامعه طبابت زمان بود...
■در تصویر طبیبان حاذق و شهیر تاریخ شهرستان اردبیل در یک قاب خودنمایی می کند.
از راست به چپ؛ ۱- دکتر گرمچی ۲- دکتر احمد نائبی ۳- دکتر عبدالرحیم جلایی۴- دکتر حسین ملکی ۵- دکتر پرویز خلیلی ۶- دکتر علی ناصح ۷- دکتر ابولحسن صدر ۸- دکتر کمال شمس حکیمی ۹- دکتر سید جمال علوی رئیس بهداری وقت

***********************************************************************************************************


دانشگاه علوم پزشکی اردبیل در محل بیمارستان بوعلی با تکمیل فاز دوم آن که در پشت ساختمان بوعلی مشرف به حیاط بود چند ماهی ست که تثبیت شده است. اولین ورودی دانشجویان پزشکی سال ۱۳۷۲ پذیرش شده اند و دانشگاه پس از قریب یکسال دوندگی شبانه روزی و صادقانه عوامل زحمت کش وقت بصورت مستقل شروع بکار نموده است.
رئیس وقت دانشگاه به همراه معاونین برای مراسم معارفه اولین مدیر شبکه بهداشت و درمان شهرستان گرمی با ابلاغ اولین رئیس دانشگاه اردبیل در محل سالن آمفی تئاتر شبکه حضور دارند. 
سالنی کوچک و بدون زرق و برق، پنجره های آهنین عقب با آن رنگ صورتی همه آنچه را که توصیفی از سادگی ست در خود یکجا به نمایش گذاشته است.
مدعوین همه با فرم و شکل لباس آنزمان و آرایش موها و محاسن همگی متولدین دهه چهل خورشیدی و ماقبل هستند که در آن هنگام میانسالی خود را تجربه می کنند. همه حاضرین سالن، شش دانگ حواسشان به جلسه است در آن ایام خوشبختانه هنوز اثری از موبایل و انواع و اقسام دلمشغولیهای کاذب مثل تلگرام و واتساپ و اینیستاگرام و غیره نبود. همه دیدارها و گفتگوها فرم سنتی و حضوری داشت  و تنها امکان ارتباط غیر حضوری همان تلفنهای خانگی با زنگ مخصوص به خود بودند.
همه معاونین در یک ردیف که در واقع بعنوان اولین هبات رئیسه دانشگاه نیز به شمار میروند در ردیف جلو در کنار هم نشسته و زونکن به دست که حالت آن تعهد و تقید خاص آن فضا را نشان میدهد این افراد شاید تصور نمی کردند زمانی بعنوان اولین ترکیب هیات رئیسه، در تاریخ دانشگاه ثبت و ضبط شوند.
ردیف جلو از چپ به راست؛
۱- دکتر احمد روشن- معاون پشتیبانی و اداری و مالی دانشگاه 
۲-دکتر یوسف نوری - معاون بهداشت
۳- دکتر علی جودت - معاون درمان ( که بعدا رئیس دانشگاه علوم پزشکی تبریز شدند )
۴- دکتر باقر مینایی - معاون آموزش
۵- حاجی احد عبدالمحمدزاده - رئیس دفتر رئیس دانشگاه

***********************************************************************************************************

مهرماه پاییز سال ۱۳۷۹ است. دانشگاه پس از اندک سالهایی از تاسیس آن، اولین فارغ التحصیلی دانشجویان پزشکی را که در سال ۱۳۷۲ با تلاش و همت صادفانه مسئولان وقت به بار نشسته بود به جشن و تکریم نشسته است. دیگر پس از گذشت هفت سال از دوره آموزشی دانشجویان پزشکی بسیاری از اولین مسئولین وقت که هم زمان با دانشجویان در محیط ستادی مشغول خدمت بودند به سیاق تغییرات اداری، سازمانی دیگر در زمام امور و مسئولیت حضور ندارند.
اینجا سالن آمفی تئاتر شهیدان نوعی اقدم در محل دانشکده پزشکی ست آن سالها این فضا با آن فرم و بافت و صندلی و دیوارهای مزین به چوب در نوع خود یک فضای دلنشین و فاخری بود.
دانشجویان پزشکی ورودی ۷۲ به خاطر اولین بودنشان برای همه عوامل دانشگاه از احترام خاصی برخوردار بودند و همگان خود را در شادی این دانشجویان سهیم می دانستند و البته  این فارغ التحصیلی را همه عوامل دانشگاه یک موفقیت دل انگیز برای خود می دانستند.
همه دانشجوها با شور و شوق زیاد، ملبس به فرم مخصوص فارغ التحصیلی هستند و با حجب و حیای ماندگار دانشجویی زمان خود، در کنار هم نشسته اند.
اکنون سالها از آن زمان میگذرد و بعضی از این دانشجویان هم اکنون در مدارج بالای علمی هستند.
 و این تصویر در قالب اولین های دانشگاه در واحد اسناد و آرشیو دانشگاه ثبت خواهد شد.

***********************************************************************************************************

برداشت اول؛ 
اولین هیات علمی دانشگاه
 دکتر فرهاد صالح زاده
متخصص طب کودکان 
 فلوشیپ روماتولوژی از کانادا و استرالیا
درجه هیات علمی؛ استاد تمام
سابقه خدمت؛ ۲۸ سال
شروع هیات علمی؛ ۱۳۷۲

آبان ماه سال ۷۲ است و دکتر فرهاد جوان پس از اتمام دوره طب کودکان با درجه ممتاز از دپارتمان طب کودکان دانشگاه تهران راهی اردبیل می شود تا بعنوان اولین هیات علمی در دانشگاه تازه تاسیس علوم پزشکی اردبیل طبابت و آموزش و پژوهش را شروع نماید اینکه چرا اردبیل را به مرکز طب کودکان دانشگاه تهران ترجیح میدهد خود حکایتی شنیدنی ست که حاصل یک دیدار تصادفی با رئیس وقت دانشگاه در تهران صورت می گیرد و طی یک گپ و گفت دوستانه،  رئیس وقت دکتر فرهاد را اخلاقا متعهد می کند که در راه اندازی دانشگاه علوم پزشکی برای زادگاهشان ایشان را همراهی نماید و به این ترتیب دکتر صالح زاده این درخواست اخلاقی را بر درخواست صرفا علمی و تحقیقاتی اساتید خود در تهران ترجیح میدهد و بعنوان اولین هیات علمی تاریخ دانشگاه در محل بیمارستان علی اصغر وقت شروع بکار می نماید. 
ولی از دانشگاه و دانشجو صرفا یک حکم هیات علمی ست که برای ایشان صادر می شود و بنا به شرح خاطراتشان از آن روزها هیچ دانشجویی در کار نبود و در نهایت چهار نفر از اینترن های دانشگاه آزاد برای شروع کرسی آموزشی در بیمارستان علی اصغر زیر نظر ایشان پذیرش می شوند و از آن مقطع بیمارستان علی اصغر به مرکز آموزشی درمانی  تبدیل می شود و بدین ترتیب دانشگاه علوم پزشکی اردبیل بطور رسمی تعریف می شود.
دکتر فرهاد صالح زاده از همان آبان سال ۷۲ تا اکنون که ۲۷ سال از آن زمان می گذرد در کرسی آموزش و در محل مرکز طبی کودکان علی اصغر سابق و بوعلی فعلی صادقانه در خدمت کودکان شهر بوده است  و بنا به تاکید خودش از زمان محصلی تا درجه استادی دانشگاه لحظه ای هم به صندلی آموزش خیانت نکرده است و همواره به کرسی و صندلی آموزش وفادار بوده است وی اکنون در جایگاه استاد تمام گروه طب کودکان دانشگاه و بعنوان یک پزشک شهیر و حاذق در تخصص کودکان در جایگاه علمی خود افتخار و امتیازی برای دانشگاه و استان به شمار میرود.
واحد اسناد و آرشیو دانشگاه در ابتدای قوام خود به پاس نزدیک سی سال خدمت صادقانه این استاد تمام بعنوان اولین صاحب کرسی هیات علمی دانشگاه علوم پزشکی اردبیل نام و یاد و تجربه ایشان را در فایل اولین ها در تاریخ دانشگاه ثبت و ضبط خواهد کرد.

 

***********************************************************************************************************

همراه با یک مراسم معارفه و تودیع تاریخی

تصویر خود گویای همه آنچه را که هست در خود هویداست یک لانگ شاتی به اصطلاح هنر عکاسی از دو 
مقام ریاست دانشگاه که در فرم صمیمانه باهم خوش و بش می کنند سال ۱۳۸۴ شمسی ست نزدیک به ۱۶ سال از آنزمان میگذرد با توجه به شتاب تحولات در حوزه دیجیتال و فناوری باید آنزمان را در بستر تئوری نسبیت زمانی آلبرت انیشتین یک گذشته دور با حس نوسنالژیک یاد کرد هنوز هیچ رد پایی از اپیدمی موبایل نبود و افراد جامعه همگی حواسشان به خود و محیط اطراف بود تا سر در گریبان